نوشته‌ها

سلفون یا پلاستیک؟

سلفون

سلفون یک ماده نازک، شفاف و انعطاف پذیر است که از خمیر کاغذ درست میشود. امروزه ، واژه سلفون بیشتر برای شناساندن یک کیسه شفاف و موج دار استفاده میشود. با این حال، بیشتر بسته هایی که امروزه مورد استفاده قرار میگیرند، از نفت بر اساس پلی الیفین ها، که با عناوین پلی اتیلن، پلی پروپیلن و پلی استر شناخته شده اند، یا به تنهایی یا لمینیت کردن شان با هم ، درست میشوند. هر یک از این مواد دارای خواص و مزایای  خاص خود هستند.

سلفون

در سال 1923، دوپونت حق ثبت اختراع برای استفاده از سلفون را در آمریکا کسب کرد. سالها بعد ، شیمی دان ها یک رنگ لاکی (لاک) و کاوری درست کردند که میتوانست در سلفون مورد استفاده قرار بگیرد و درنتیجه سلفون به یک ماده ضد رطوبت تبدیل شد . این پوشش میزان انتقال بخار آب را از طریق فیلم محدود کرد. بعدها این به یکی از ویژگیهای منحصر بفرد سلفون تبدیل شد و سلفون هم به یک فیلم حائل تبدیل شد و به افزایش نگهداری از مواد غذایی نیز کمک کرد.

طی حدود 30 سال، تولید سلفون با گذشت زمان افزایش یافت . شرکتهای دیگر مثل  olin ، شروع به تولید سلفون کردند و در اوج تولید آن پنج تا شش واحد صنعتی بزرگ در آمریکا وجود داشتند که سلفون تولید میکردند. تا فرا رسیدن دهه 1960 ، سلفون در بسته بندی های انعطاف پذیر با پلاستیک هایی مانند پلی اتیلن ، پلی پروپیلن و پلی استر جایگزین شد . این پلی مرها که بر اساس مواد بودند میتوانستند با سرعت بیشتر و با هزینه کمتری نسبت به سلفون تولید شوند. تا دهه 1980 ، دوران اوج سلفون به پایان رسید و دوپونت تصمیم گرفت واحد صنعتی بزرگ تولید سلفونش را تعطیل و توجه خود را به پلاستیک ها ، در ابتدا به برند پلی استرش یعنی Mylar ، متمرکز کند. امروزه ، تنها یک واحد صنعتی بزرگ در آمریکا و یک واحد صنعتی بزرگ در انگلستان وجود دارد که سلفون تولید میکنند.