نوشته‌ها

تفاوت ها و شباهت های سلفون و مواد مشابه پلاستیکی

سلفون

شاید شما نیز تا امروز نایلون های پلاستیکی را با سلفون اشتباه گرفته اید و یا با یک اسم مشترک به این دو محصول اشاره کرده اید. اما این تفکر صحیح نیست و علی رغم ظاهر نزدیک به یکدیگر و یا حتی کاملا مشابه که دارند، دو محصول کاملا متمایزی می باشند. در این مقاله قصد داریم تا حد ممکن توضیحاتی در این زمینه به شما ارائه کنیم.


از نظر ساختاری سلفون را ورق های بسیار نازک سلولز طبیعی ( که همان فیبرهای گیاهی می باشند ) شکل می دهد که با فرآیندها و اقدامات شیمیایی خاصی به یکدیگر چسبیده اند و انعطاف پذیر شده اند. از طرف دیگر نایلون های پلاستیکی محصولات تغییر یافته نازک و انعطاف پذیر PVC است که شاید محبوب ترین وینیل پلیمر جهان می باشد.
مهم ترین تفاوت شیمیایی این دو محصول این است که نایلون های پلاستیکی حاوی کلرین می باشند در حالی که سلفون فاقد این ماده می باشد.


مهم ترین تفاوت های کارآیی فیزیکی این دو محصول آن است که سلفون نسبت به رطوبت و بخار غیر قابل نفوذ است در حالی که نایلون پلاستیکی چنین ویژگی را ندارند. سلفون در مقابل کشیده شدن و استحکام نسبت به نایلون پلاستیکی ضعیف تر می باشد و احتمال پاره شدن آن بیشتر می باشد. تفاوت دیگر ضخامت های موجود در بازار می باشد. ضخامت سلفون ( 90 الی 130 میکرون) بیشتر از نایلون پلاستیکی ( 50 الی 80 میکرون ) می باشد و معمولا نایلون پلاستیکی چسبناک تر از سلفون می باشد. ( که با ضریب اصطکاک ورقه های مختلف اندازه گیری می شود )
معمولا سلفون بازیافت نمی شود اگر چه ممکن است از دیدگاه علمی ، محصول و ماده ای قابل بازیافت لحاظ شود.
سلفون به طور طبیعی تجزیه پذیر است، قابلیتی که نایلون پلاستیکی فاقد آن است. با این حال پوششی که اغلب ویژگی های درزگیری و محافظتی برای سلفون ایجاد میکند مانع از این می شود که سلفون واقعا تجزیه پذیر باشد. تجزیه پذیر بودن با بازیافت پذیر بودن بسیار متفاوت است.
سلفون را با صفحات کارتنی می توان بازیافت کرد. هرچند در حال حاضر بازیافت مکانیکی همراه با کاغذ توصیه نمی شود ، بنابراین این اقدام به طور گسترده انجام نمی شود.
این دو محصول شباهت هایی نیز دارند. هر دوی آن ها به صورت ورقه های شفاف یا نیمه شفاف موجود می باشند و هر دو در نگهداری غذا و به طور کل صنایع بسته بندی مورد استفاده قرار می گیرند و فرآیندهای تولیدی دارند که مقداری مواد سمی به محیط وارد می کنند.

مونتاژ خانه سلفون

مونتاژ خانه سلفون

جالب توجه است که بدانید خانه سلفون مانند یک خودرو مونتاژ شد: کل ساخت و ساز به یک مجموعه مونتاژ یکپارچه و منظم تقسیم شده بود که به آن قطعات می گفتند. این قطعات به طور طبیعی در محل ساخته شده بودند. سپس از طریق تریلر به محل مورد نظر فرستاده شدند و با یک جرثقیل رو و بالای یکدیگر قرار داده شدند. به طور تقریبی هشتاد درصد ساخت و ساز در شش روز اول تکمیل شد.
موادی انتخاب شده بودند که سبک وزن باشند، مصرف انرژی را به حداقل برسانند و در جریان بازیافت مواد قابل استفاده مجدد باشند. قاب آلومینیومی برای دو تا پنج طبقه اسکلت بندی شده است که توسط یک سیستم تقویت اتصالات فولادی به طور مونتاژ خانه سلفونسفارشی طراحی شده و قابل استفاده می باشد. پوسته ورقه سلفون به آن قاب آلومینیومی، کف خانه داخلی، سقف و پارتیشنی که از ساختار پلاستیکی ساخته شده اند متصل شده است. این پوسته سلفون به عنوان یک فیلتر در نظر گرفته شده است که به طور انتخابی اجازه ورود نور و حرارت فصلی به داخل خانه می دهد و نور و گرمای UV یا ماورابنفش و یا هوای گرم و سرد را بسته به فصل موجود از محیط خانه دور نگه می دارد.

بسیاری از طرح های از پیش ساخته شده، در جدا کردن ساختمان به قطعات کوچکی که بتوان به سرعت آنها را در هم ادغام کرد و سر هم کرد با موفقیت طراحی شده اند اما معمولا استراتژی از بالا به پایینی را در بردارند که شامل این موارد می باشد: طراحی ساختمان، و سپس طراحی سیستمی که بتواند کار کند. در این خانه سلفون با سیستم اولیه ‘قاب بعلاوه قطعات’ کار پایه را آغاز کردیم که به معمار این توانایی را می دهد تا تحت فرصت ها و فشارهای آن ایده خود را پرورش دهد. بر خلاف خانه های از پیش ساخته شده معمول که در آنها اصالت و ویژگی های آن ممکن است در فرایند تولید کم و یا ناپدید شوند این خانه سلفون سیستم ساختمانی انعطاف پذیری است که امکان چندین نتیجه را فراهم می کند. قاب می تواند شامل انواع مواد متناسب باشد که بسته به نیازهای کاربر، سلیقه و بودجه های متفاوت قابل تغییر است. خانه می تواند در مکان های گوناگون و با عوامل محیطی و آب و هوایی مختلف سازگار باشد و کف داخلی خانه را به راحتی می توان تنظیم و مرتب کرد.

مونتاژ خانه سلفون

جدا کردن قطعات خانه سلفون
آزمایش نهایی، جداسازی قطعات خانه سلفون بود. این خانه سلفون لعاب زدایی شده و انباشته نشده، کف آن با استفاده از ابزار دستی قابل جداسازی می باشند. قطعات در ماله ها صافکاری بازماندهی شده اند و در دو روز از آن مکان خارج و جمع شده اند. جالب است بدانید که طی این روند عملا هیچ زباله ای تولید نشده است و صد درصد از انرژی موجود در مواد احیا شده است. تنها بقایای موجود تکه های ماسه موجود بر روی آسفالت بودند.

,

تفاوت پلی پروپیلن و سلفون

سلفون و پلی پروپیلن

سلفون ( مانند محصولاتی مثل دستمال کاغذی یا باند زخم ) مارک تجازی ثبت شده ای می باشد که محصولات نظیر خودش را نیز در برمیگیرد و فارغ از مواد تشکیل دهنده و اسم برند محصولات مشابه، به آن ها نیز سلفون می گوییم.
سلفون ( که به اختصار به آن سلو هم می گویند ) در سال 1908 در کشور سوییس ثبت شد و برای اولین بار در دهه 1920 در ایالات متحده توسط شرکت دوپون ساخته شد. سلفون و پلی پروپیلن
سلفون اصلی از سلولز طبیعی ( فیبرهای چوب ) ساخته می شود و نازک، شفاف و مقاوم است. سلفون سمی نمی باشد و در برابر رطوبت، مواد چرب و باکتری مقاوم می باشد و تاییدیه سازمان غذا و داروی آمریکا یا به اختصار FDA را برای بسته بندی مواد غذایی کسب کرده است. سلفون به شکل رول های عریض و هم چنین کیسه های طراحی شده برای قرار دادن سایر مواد، موجود می باشد.
ورق شفاف مشابهی نیز از پلیمرهای نفتی نظیر پلی پروپیلن ساخته شده است. این مواد نیز، ویژگی های ذکر شده برای سلفون را دارا می باشند که شامل تاییدیه برای بسته بندی مواد غذایی هم می باشد.
اما چند تفاوت قابل ذکر بین ورق های سلفون و فیلم های پلی پروپیلن وجود دارد. سلفون در رنگ های بیشتر، اشباع تر و پر رنگ تری نسبت به پلی پروپیلن موجود است. برخلاف پلی پروپیلن، سلفون می تواند شکل نامنظم و حتی مچاله شده ای برای بسته بندی هدیه ها به خود بگیرد. سلفون و پلی پروپیلنمهم تر و بهتر از تمام موارد می توان این نکته را ذکر کرد که سلفون 100 درصد تجزیه پذیر است.
فیلم پلی پروپیلن ارزان تر از ورق های سلفون می باشد و هم چنین می تواند در طرح ها و رنگ های مختلف چاپ شود یا طرح رنگین کمانی داشته باشد. فیلم پلی پروپیلن به صورت ورق هم موجود می باشد اما پلیمرها تجزیه پذیر نمی باشند.
اسامی اشتباه : ورق پلی پروپیلن با طرح فلزی و یا آینه ای را اغلب میلار می گویند ولی میلار اسم یک محصول ثبت شده از شرکت دوپون می باشد که اسم آن به صورت رایج در آمده است.

,

آیا سلفون به چرخه بسته بندی مواد غذایی بر میگردد؟

آیا سلفون به بسته بندی مواد غذایی برمیگردد

با رسیدن عید و سال نو کیسه های سلفون همه جا دیده می شوند. اگر برای سفره عید شکلاتی تهیه کنید میبینید که سلفون پوشانده شده است و حتی خریدهای معمول را نیز درون کیسه های سلفون می گذارند. سلفون برای کادو کردن هدیه هایی با شکل و اندازه نامعمول نیز مناسب است، با این حال سال هاست که محبوبیت سلفون در بسته بندی مواد غذایی کم فروغ شده است. با این حال امید میرود که به زودی استفاده از آن از سر گرفته شود.آیا سلفون به بسته بندی مواد غذایی برمیگردد
سلفون چیست؟
سلفون ورقی نازک و شفاف است که از سلولز تجزیه پذیر ساخته شده است. نفوذپذیری بسیار کم آن در برابر هوا، روغن، مواد چرب، باکتری و آب، سلفون را به موردی مناسب برای بسته بندی همه نوع مواد غذایی تبدیل کرده است و نیازی به گفتن نیست که برای بسته بندی هدیه های رنگارنگ عید نیز مناسب ترین انتخاب است.
از سلفون اغلب برای بسته بندی آب نبات، سبزی های خوراکی و غذاهای آماده استفاده می شود. چیپس ها نیز در گذشته در بسته بندی سلفون عرضه و باعث ایجاد درخشش خاصی در بسته بندی میشد و در قفسه های فروش نیز به شکل خوبی قرار میگرفت. هم چنین سلفون را به راحتی می توان برید، پلمب کرد و بر روی آن چاپ کرد.
معایب سلفون
امروزه بسیاری از شرکت ها و کارخانه ها از استفاده سلفون به خاطر وجود نوع دیگری از بسته بندی دست کشیده اند و آن ماده چیزی نیست جز پلی پروپیلن. اما به راستی چرا این اتفاق افتاده است؟ این اتفاق به این خاطر رخ داده است که سلفون در دمای پایین عملکرد خوبی از خود نشان نمی دهد و این مورد یکی از ضروریات بسته بندی مواد غذایی است. هم چنین به مدت محدودی می تواند روی قفسه فروشگاه ها باقی بماند و باید به مشکلات هزینه آن نیز اشاره کرد. در سال های اخیر سلفون بسیار گران شده است، بسیار گران تر از انواع دیگر پلاستیک. این مورد دقیقا همان موضوعی است که چرا سلفون به آیا سلفون به بسته بندی مواد غذایی برمیگرددعنوان ماده بسته بندی محبوبیت خود را طی این سال ها از دست داده است. همان طور که قبل اشاره کردیم پلی پروپیلن در مقیاس بزرگی جایگزین سلفون شد. برای مدتی، سلفون و پلی پروپیلن با یکدیگر مورد استفاده قرار می گرفتند به طوری که لایه ای از سلفون به لایه ای از پروپیلن لمینت میشد. اما امروزه سلفون تقریبا کنار گذاشته شده است.
آیا سلفون به بازار بر میگردد؟
هنوز سلفون تا پایان یافتن نقشش در صنعت مواد غذایی بسیار فاصله دارد. بر اساس ملاحظات زیست محیطی ، احتمال برگشت سلفون وجود دارد. آزمایشات نشان می دهد که فیلم های سلولزی ، حتی اگر با PVDC پوشیده شده باشند، باز هم تجزیه پذیر هستند در حالی که سایر پلاستیک ها تجزیه پذیر نمی باشند.

,

سلفون – پلاستیک گیاهی

سلفون

هر روزه خبرهای زیادی در مورد توسعه صنعت پلاستیک در خصوص هرچه پاک تر شدن آن می­شنویم. با ممنوعیت استفاده از کیسه­ های خرید پلاستیکی در بسیاری از کشورها و توجه و دغدغه افراد در خصوص فعالیت این کارخانه ­ها، این نکته بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته است که کیسه ­های پلاستیکی و محصولات بسته بندی باید دوستدار محیط زیست باشند.

شاید به نظر برسد که پلاستیک ­هایی که جذب خاک می­شوند و تجزیه پذیر می­باشند نوآوری جدیدی می­باشد ولی باید گفت که این پلاستیک ­ها مدت طولانی است که همراه ما می­باشند. یکی از این نوع پلاستیک­ ها، سلفون می­باشد که به مرور در حال برگشتن به دوران محبوبیت خود است.

از اسم انتخاب شده برای سلفون شروع به معرفی آن می­کنیم. بخش ابتدایی سلفون (cello) از سلولز برگرفته شده است که به اجزای ساختاری گیاهان می­گویند. سلفون ابتدا در سال 1900 اختراع شد اما از نظر تجاری تا سال 1912 در دسترس عموم قرار نداشت. در آن زمان از سلفون برای بسته بندی آب­نبات استفاده میشد. سلفون ضدآب و ضد رطوبت در دهه 1920 معرفی شد و تا دهه 1960 به سرعت بر محبوبیت آن افزوده شد تا این که پلاستیک­های ساخته شده از مواد شیمیایی و نفتی جای سلفون را گرفتند و میدانیم که این مواد چه اثر مخربی بر زمین می­گذارد.

صبا سلفون

تعداد کمی از پلاستیک های گیاهی از گیاهان استفاده می­کنند . اغلب مواد سازنده اصلی آن­ها ذرت می­باشد. سوالی که در خصوص موضوع استفاده از گیاهان به عنوان سوخت مطرح می­شود در اینجا هم به وجود می­آید.این سوال که در حالیکه زمین های قابل کشت منبعی رو به کاهش می باشد آیا می­توانیم ذرت و جو را در زمین هایی که برای کشت مواد غذایی مناسب اند برای استفاده های غیر غذایی کشت کنیم ؟

سلفون را می­توان استثنا قائل شد چون میتوان آن را از درخت ها یا بوته هایی که در شرایط سخت رشد میکنند هم به دست آورد.

در خصوص موضوع تجزیه پذیر بودن سلفون گزارش ها حاکی از این می­باشند که فیلم­های سلفون بدون پوشش طی 10 روز تا یک ماه و سلفون­های پوشیده شده با نیتروسلولز طی 2 الی 3 ماه تجزیه می­شوند. تجزیه کامل فیلم سلفون بین یک الی 2 ماه برای محصولات بدون پوشش و 2.5 الی 4 ماه برای محصولات سلفون دارای پوشش زمان می­برد.در محیط­های دارای آب زمان تجزیه تنها 10 روز برای فیلم­های سلفون بدون پوشش و یک ماه برای فیلم های سلفون دارای پوشش می­باشد.

پلاستیک­ های گیاهی ساخته شده از ذرت زمان بیشتری برای تجزیه شدن نیاز دارند و مشکلاتی هم در زمینه بازیافت پلاستیک های گیاهی ساخته شده از ذرت وجود دارد و به همین دلیل آن­ها را در قسمت پلاستیک­های نوع 7 طبقه بندی می­کنند.

این موارد، نکات مثبت سلفون بودند. اما مانند هر محصول دیگری، سلفون نیز بی نقص نمی­باشد و در خصوص بحث های محیط زیستی نکات منفی نیز دارد.

سلفون از انحلال فیبر گیاهی در محلول سولفیدی کربن و قلیایی برای ایجاد ماده­ای به اسم ویسکوز ساخته میشود. پس از آنکه ویسکوز کاملا به اسید سولفوریک و سدیم سولفات آغشته شد به شکل سلفون در می­آید.سپس سلفون را با گلیسرول ترکیب می­کنند تا از شکنندگی سلفون خشک کاسته شود. بعد از آن سلفون را با لایه­ای از واکس مخصوص یا نیترو سلولز می­پوشانند تا در مقابل بخار آب نفوذناپذیر شود. بعضی از ترکیبات شیمیایی این فرآیند مانند محلول سولفیدی کربن سمی می­باشند و بر سیستم عصبی تاثیر مخرب می­گذارند.

با این وجود مقدار آسیبی که فرآیند تبدیل مواد شیمیایی و نفتی به پلاستیک و اثرات مخرب بعدی آن بر محیط زیست میگذارد بسیار بیشتر از سلفون می­باشد

,

سلفون دوستدار محیط زیست

سلفون

اخبار بسیاری مربوط به تحولات صنعت پلاستیک را می بینیم که درمورد زیست محیطی تر شدن این محصولات میگویند. با وجود اینکه کیسه های پلاستیکی یکبار مصرف در بعضی از نقاط دنیا ممنوع است و نگرانی از جهت اعتراض مصرف کنندگان, مطمئنا در این بخش علاقه مند به ایجاد کیسه های پلاستیکی مناسب تر برای محیط زیست و بسته بندی محصولات در اسرع وقت هستند. پلاستیک های قابل تجزیه، قابل ترکیب و زیست تخریب پذیر به نظر می رسد از اختراعات اخیر باشند، اما بعضی از آنها برای زمان بسیار گذشته بوده اند. یکی از این پلاسترها سلفون است – و در حال حاضر در حال افزایش محبوبیت است.

سلفون بر اساس گیاهان تولید شد و یک کارمند رستوران انجام دادم که به دنبال یک کیسه زیست تخریب پذیر مناسب برای استفاده با یک برنامه غذایی خاص و این زمانی بود اسم سلوی سلفون که به معنی سلولز بود تولید شد. سلفون در سال 1900 اختراع شد، اما تا سال 1912 در دسترس عموم قرار نگرفت. در آن زمان آن عمدتا برای بسته بندی آبنبات استفاده شد. هنگامی که سلفون مقاوم در برابر رطوبت در اواخر دهه 1920 به بازار رسیده بود، زمانی بود که 60 سال پیش پلاستیک های جایگزین شیمیایی پتروشیمی بودند و سلفون محبوبیت خود را به سرعت افزایش یافت و ما همه می دانیم که چگونه برای این سیاره کار می کرد. سلفون اینجا در لبه قرار دارد، زیرا می توان از درختان زراعی و یا از شاهدانه تولید شود. و در شرایط نسبتا سخت میتواند رشد کند.

سلفون با حل کردن فیبر گیاهی در قلیایی و دی سولفید کربن برای ایجاد چیزی به نام ویسکوز ساخته می شود. سپس ویسکوز دوباره بعد از یک حمام اسید سولفوریک و سولفات سدیم به فرم سلفون تبدیل می شود.

سلفون بیشتر با گلیسرول درمان می شود تا وقتی خشک میشود کمتر شکننده باشد.

با این وجود میتوان به این نتیجه رسید که سلفون از خانواده پلاستیک ها جزو دوست داران محیط زیست میباشد و ترکیبات آن تجدید پذیر هستند.